گاو گوشتی

 

در گله های گاو شیری، هر گاو شیری باید حداقل از دو جنبه مهم اقتصادی دارای شایستگی لازم باشد تا نسبت به آبستن کردن آن اقدام نمود. نخست اینکه دام بتواند پس از زایش حداقل یک دوره کامل شیردهی، شیر با قیمت تمام شده مناسب تولید کند. دوم اینکه گوساله تولیدی آن دارای سودآوری معقول باشد. گاوهای زیادی در گله ها وجود دارند که دارای شرایط تولید حداقل یک دوره زایش بیشتر هستند ولی دامدار تمایلی به استفاده از گوساله های تولیدی آن ها در گله ندارد زیرا دارای شایستگی اقتصادی و ژنتیکی لازم برای استفاده در نسل بعد نخواهند بود. علاوه بر این، تولید گوساله ماده هلشتاین از مولدینی که ژنتیک مطلوب ندارند سرعت پیشرفت ژنتیکی گله را کاهش خواهد داد و امروزه با وجود دسترسی به اسپرم های ماده زای با ژنتیک مطلوب این امکان وجود دارد که با استفاده بهینه از ژنتیک مطلوب تر تلیسه ها با تلقیح اسپرم های ماده زا، سرعت پیشرفت ژنتیکی گله را بهبود بخشید. بالاترین سطح ژنتیکی مربوط به گوساله‌های زیر 6 ماه، 6 تا 12 ماه و سپس 12 ماهه است.

در چنین شرایطی استفاده از سیستم تولید آمیخته می تواند راهکار مناسبی باشد تا بتوان هم از یک دوره تولید گاو ماده در گله استفاده نمود و هم ارزش افزوده ای برای گوساله های تولیدی این دسته از گاوها ایجاد کرد. نخستین صفتی که برای تولید چنین گوساله هایی به نظر خواهد آمد صفت تولید گوشت است. گاوهای شیری عمدتا جثه مناسب برای حمل و تولد گوساله های آمیخته با گاوهای نژاد گوشتی را دارند و در کشورهای دیگر برنامه های متعدد کراس بریدینگ در گله های گاو شیری به عنوان یک بخش عمده از استراتژی تولید مثل و اصلاح نژاد گله ها به اجرا در آمده و پذیرفته شده است. برخی از مزایای این روش: ایجاد یکنواختی بهتر در گروه‌های هم سن، بهبود نرخ گیرایی گله و کاهش حذف گاوهای مشکل‌دار، کاهش هزینه‌های اسپرم مصرفی و هورمون‌های تولید مثلی، مامایی، درمان ناباروری، بهبود ضریب تبدیل، افزایش وزن برای کشتار و افزایش سرعت رشد نسبت به گوساله‌های نر نژادهای شیری و در کل بهبود سودآوری می باشد. زمانی که اسپرم نر گوشتی برای تولید گوساله آمیخته استفاده می‌شود، موجب بالا رفتن کیفیت گوشت شده و در کنار آن افزایش وزن نیز حاصل می‌شود که به معنی افزایش درآمد است.

استفاده از سیستم آمیخته گری نژادهای گوشتی در مزارع پرورش گاو شیری از 3 منظر درآمد شما را افزایش می‌دهد: 

  1. افزایش میزان گوشت تولیدی به دلیل بهبود درصد لاشه 
  2. افزایش قیمت گوشت به دلیل بهبود کیفیت گوشت تولیدی
  3. بهبود سرعت رشد و ضریب تبدیل و تولید گوساله های پرواری با وزن کشتار بالاتر در دوره های کوتاهتر